Κυρίες και κύριοι,
Η δημιουργική συνέχεια, μέσα στο χρόνο, θεσμών και εστιών οικονομικής και πνευματικής δραστηριότητας, συνιστά παράγοντα σταθερότητας και ισχύος για έναν τόπο.

Η συσσωρευμένη πείρα και το αίσθημα εμπιστοσύνης που αποπνέουν τα καθιστούν ανθεκτικά στους κλυδωνισμούς των κρίσεων αλλά και οχήματα ασφαλούς πορείας προς την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Και ως μια τέτοια εστία θεωρώ ανεπιφύλακτα την ιστορική εφημερίδα «Πελοπόννησος», της οποίας η κυκλοφορία απλώνεται σε τρείς αιώνες, έχοντας περάσει από πολέμους, εθνικούς θριάμβους και καταστροφές, οικονομικές κρίσεις και περιόδους ευημερίας.

Και τώρα, πάλι στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για την είσοδο σε μια νέα εποχή, σε μια εποχή θεμελίωσης ενός νέου παραγωγικού προτύπου, και στη Δυτική Ελλάδα. Γι’ αυτό και αξίζουν η «Πελοπόννησος» και οι άνθρωποί της τα θερμά μας συγχαρητήρια για τις πρωτοβουλίες τους και τις ευχές μας για ανάλογη συνέχεια για τουλάχιστον άλλα εκατό χρόνια.

Κυρίες και κύριοι,   
Αναμφίβολα αποτελεί ευτυχή συγκυρία η διοργάνωση του συνεδρίου «Αναπτυξιακές Προοπτικές για τη Δυτική Ελλάδα», σε μια ιδιαίτερη χρονική περίοδο που τα ευχάριστά νέα για την οικονομία διαδέχονται το ένα το άλλο.

Και τα νέα αυτά, όπως και το αισιόδοξο κλίμα που δημιουργούν δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα αξίζει πρωτίστως ο ελληνικός λαός, διότι χάρη στις θυσίες του, τις οδυνηρές είναι αλήθεια, μπορέσαμε να βγούμε από το βαθύ τούνελ της χειρότερης οικονομικής κρίσης που γνώρισε ο τόπος τις τελευταίες δεκαετίες.
 
Και η κρίση αυτή δεν ήλθε ξαφνικά. Ασφαλώς, η παγκόσμια συγκυρία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την εκδήλωσή της, με τον βίαιο τρόπο που γνωρίσαμε. Τα γενεσιουργά αίτια, όμως, που υπονόμευαν το οικονομικό μας μοντέλο υπήρχαν από καιρό και σιγότρωγαν τα θεμέλια του.

Και το κυριότερο από αυτά ήταν η συρρίκνωση, προϊόντος του χρόνου, της πραγματικής παραγωγής. Εμμένοντας σε ένα κρατικίστικο πρότυπο, που μπορεί να απορροφούσε τους κοινωνικούς κραδασμούς αλλά ταυτόχρονα εξαφάνιζε σε αντιπαραγωγικές και παρασιτικές λειτουργίες πολύτιμους υλικούς και ανθρώπινους πόρους, βρεθήκαμε στην κορύφωση της κρίσης, σχεδόν γυμνοί απέναντι στις προκλήσεις.

Δεκαετίες ολόκληρες, δυστυχώς, η λογική που επικράτησε ήταν αυτή της ασύστολης καταφυγής σε δανεικά, ώστε να διατηρείται ο κρατικός γίγαντας και ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής πολιτικής. Με τον ίδιο τρόπο, κατασπαταλήθηκαν τεράστια κονδύλια, που ήλθαν στη χώρα λόγω της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Το αποτέλεσμα ήταν η χώρα να οδηγηθεί σε έναν υπερκαταναλωτισμό, ο οποίος δεν ανταποκρινόταν στις παραγωγικές μας δυνατότητες. Ταυτόχρονα, εξοντώνονταν σε μεγάλο βαθμό οι υγιείς παραγωγικές δυνάμεις που δεν λειτουργούσαν παρασιτικά και κρατικοδίαιτα.

Κυρίες και κύριοι,
Απευθυνόμενος σε εκπροσώπους των δυναμικότερων παραγωγικών στρωμάτων της Δυτικής Ελλάδος, πιστεύω ότι βρίσκω ανθρώπους που συμμερίζονται τα λεγόμενά μου.

Όπως επίσης, θεωρώ ότι αντιλαμβάνονται τη σημασία που έχει για τη χώρα η δυνατότητα να παρουσιάσει για πρώτη φορά, πρωτογενές πλεόνασμα. Η δυνατότητα να γίνει κοινωνική πολιτική, έστω μικρών διαστάσεων, χωρίς δανεικά. Η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος. Η προσέλκυση μεγάλων επενδυτικών πρωτοβουλιών. Και βεβαίως η έξοδος της χώρας στις αγορές. Παράλληλα, με τα θετικά σχόλια των εταίρων μας, των διεθνών ΜΜΕ, και των αγορών.

Κανείς δεν θα ισχυρισθεί ότι φθάσαμε σε κάποιο τέρμα. Θα έλεγα, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Τσόρτσιλ, ότι φθάσαμε στο τέλος της αρχής. Γιατί θα πρέπει να μη λησμονούμε από πού ξεκινήσαμε. Να μη λησμονούμε ότι βρεθήκαμε πριν από δύο έτη στο χείλος του οικονομικού γκρεμού. Η απειλή της εξόδου μας από την ευρωζώνη ήταν υπαρκτή. Το όνειρο της ευρωπαϊκής Ελλάδας κινδύνευε να θρυμματισθεί. Κι αυτό απετράπη.

Κι όπως είπα αυτό έγινε χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού πρώτα απ’ όλα, αλλά και του σχεδιασμού και της σταθερότητας της ελληνικής κυβέρνησης όλο αυτό το διάστημα. Και ελπίζω ότι τελειώνουμε με μνημόνια και επιτροπείες. Τώρα είμαστε εμείς ενώπιος ενωπίω.

Τώρα μπροστά μας έχουμε νέες προκλήσεις. Και η σημαντικότερη, πιστεύω ότι είναι η θεμελίωση ενός νέου υγιούς μοντέλου ανάπτυξης. Που δεν θα διέπεται από τις ίδιες παθογένειες που η μεταπολιτευτική περίοδος επισώρευσε στη λειτουργία της οικονομίας μας.

Άλλωστε, δεν μας το επιτρέπουν πλέον τα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί. Τα δανεικά, για παροχές τελείωσαν. Μια είναι η συνταγή της επιτυχίας: να παράγουμε. Και οι δυνατότητές μας, παρά την ατροφία που έπαθαν από τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια, είναι πολύ μεγάλες.

Πρώτα και κύρια διαθέτουμε ένα εξαιρετικής ποιότητας και υψηλής ειδίκευσης ανθρώπινο δυναμικό. Το δυναμικό αυτό αποτελεί και το ισχυρότερο όπλο για να νικήσουμε τα εμπόδια και να μπούμε στη νέα εποχή.

Αρκεί να επιτρέψουμε στους τολμηρούς, στους σοβαρούς επιχειρηματίες, παραγωγούς, επιστήμονες να δράσουν απερίσπαστοι από γραφειοκρατικά εμπόδια σε ένα περιβάλλον αξιοκρατίας, όπου ο κρατικός μηχανισμός θα είναι αρωγός στην προσπάθεια και όχι ανασταλτικός παράγοντας.

Και για τούτο απαιτείται άμεσα η σύνταξη ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης. Όπου θα μπουν και οι βασικές συντεταγμένες που πρέπει να ακολουθήσουμε το επόμενο διάστημα.

Να επιλεχθούν και να ενισχυθούν ανάλογα, οι τομείς αυτοί που θα αποτελέσουν τις ατμομηχανές της οικονομίας. Και αυτό είναι δική μας δουλειά, εσωτερική, των Ελλήνων.

Θα μου επιτρέψετε εδώ, να αναφερθώ σε έναν από αυτούς τους κρίσιμους τομείς, που θεωρώ ότι η ενίσχυσή του είναι κομβικής σημασίας για την υπέρβαση της κρίσης ,αλλά και για την πραγματική ανάπτυξη της οικονομίας μας. Είναι ο τομέας της αγροτικής παραγωγής, τον οποία είχα την τιμή να υπηρετήσω για περίπου 22 μήνες από τη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
 
Εντρυφώντας καθημερινώς στα προβλήματα αλλά και στις προοπτικές της πρωτογενούς παραγωγής είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω την εξαιρετική δυναμική που αναπτύσσει στο διάστημα της κρίσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι από το 2008 έως σήμερα, η ψαλίδα του αγροτικού εμπορικού ισοζυγίου έχει κλείσει από τα τρία δισεκατομμύρια στο ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Κι αυτό όχι μόνο γιατί μειώθηκαν οι εισαγωγές αλλά και γιατί αυξήθηκαν κατά ένα δις και οι εξαγωγές.

Και γι’ αυτό προσπαθήσαμε στο ασφυκτικό πλαίσιο της οικονομικής συγκυρίας της προηγούμενης διετίας, να άρουμε εμπόδια που σαν βρόγχος έσφιγγαν τον αγροτικό κόσμο, όπως τα δάνεια στην πρώην ΑΤΕ, να στηρίξουμε την αγροτική παραγωγή με κάθε χρηματοδοτικό εργαλείο που διαθέταμε, αλλά και να δημιουργήσουμε κίνητρα για την είσοδο στην πρωτογενή παραγωγή νέων αγροτών.
 
Θα επαναλάβω ακόμη μια φορά ότι καμία σοβαρή ανάπτυξη δεν θα δούμε στη χώρα χωρίς παραγωγή, και κυρίως την ποιοτική παραγωγή με εξωστρεφή διάσταση. Και εκεί πρέπει να στοχεύουν όλες οι αποφάσεις και όλες οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης. Από τη μεριά μου τουλάχιστον, με την ευκαιρία της  «μάχης του γάλακτος» προσπάθησα να το κάνω όσο πιο κατανοητό γινόταν.

Τέλος, είναι ίσως περιττό να αναφέρω ότι οποιοδήποτε σχέδιο για την ανάπτυξη της οικονομίας προϋποθέτει την πολιτική σταθερότητα. Πιθανές πολιτικές αναταράξεις είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσουν και το οικονομικό περιβάλλον, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις όποιες επιτυχίες έχουν καταγραφεί έως σήμερα στο πεδίο της οικονομίας.

Και πάλι εύχομαι κάθε επιτυχία στο συνέδριό σας, όπου είμαι βέβαιος ότι θα ακουστούν πολλές και γόνιμες ιδέες για την ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας στη Δυτική Ελλάδα.