Αθήνα, 2 Ιουνίου 2016

Εισήγηση
του Υπεύθυνου του Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Ολομέλεια του Τομέα

«Αγαπητοί συνεργάτες, φίλες και φίλοι,

σας καλωσορίζω στη δεύτερη αυτή συνάντηση της Ολομέλειας των μελών των Ομάδων Εργασίας του Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας.
Στο ενδιάμεσο οι Ομάδες δούλεψαν πολύ και αθόρυβα, και τα μέλη κατέθεσαν πολλές και εμπεριστατωμένες προτάσεις.
Θα ήθελα, λοιπόν, ιδιαιτέρως να σας ευχαριστήσω όλους σας, γιατί αποδείξατε στην πράξη ότι η Νέα Δημοκρατία -και στον χώρο της παιδείας- διαθέτει έμπειρα και καταξιωμένα στελέχη, που μπορούν να βοηθήσουν δημιουργικά στο κυβερνητικό έργο που σύντομα θα κληθεί να επιτελέσει.
Εμένα θα μου επιτρέψετε να αναφέρω μερικές παρατηρήσεις στα όσα έχουν γίνει αυτό το διάστημα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και στη συνέχεια θα δώσω τον λόγο στον Γραμματέα του Τομέα τον Σωτήρη Γκλαβά, ο οποίος θα παρουσιάσει μια πρώτη δέσμη προτάσεων που θα θέσουμε σε διαβούλευση.

Φίλες και φίλοι,
Αυτό που ζούμε από την πρώτη στιγμή της ανάρρησης του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία είναι ένας διαρκής εφιάλτης για την οικονομία, την κοινωνία και τη χώρα ολόκληρη.
Είναι πλέον φανερό ότι τυχοδιωκτικές δυνάμεις κάνοντας χρήση των πιο δημαγωγικών υποσχέσεων παραπλάνησαν τον ελληνικό λαό και υπέκλεψαν την ψήφο του, και μάλιστα πολλαπλώς.
Δυστυχώς, ο λαϊκισμός έχει διεισδύσει στο DNA μεγάλης μερίδας του πληθυσμού έπειτα από δεκαετίες επικράτησής του. Έτσι, πολλοί συμπολίτες μας είναι επιρρεπείς στην άκρατη και ανεύθυνη υποσχεσιολογία, στα μεγάλα λόγια και στις φαντασιώσεις.
Οι συνέπειες όμως αυτών των παθογενειών είναι πάντοτε δραματικές. Και αυτό συμβαίνει σήμερα. Η οικονομία έχει υπονομευθεί καταλυτικά. Στις τράπεζες ισχύουν ακόμη τα κάπιταλ κοντρόλ. Η ύφεση συνεχίζεται ακάθεκτη -1,4% καταγράφεται για το Α΄ τρίμηνο του ’16. Οι επενδύσεις αγνοούνται. Η υπερφορολόγηση έγινε μάστιγα και πλήττει τα σημαντικότερα παραγωγικά στρώματα. Και μάλιστα γίνεται στο όνομα του “ιερού” ταξικού αγώνα, όπως μας αποκάλυψε ο κ. Κυρίτσης.
Και επιπλέον, έχουμε ένα μνημόνιο της αριστεράς, παρέα με έναν κόφτη διαρκείας, που και το μείγμα του είναι εκ προοιμίου αποτυχημένο, και την εθνική κυριαρχία βγάζει στο σφυρί.

Για δε το χρέος, που βεβαίωναν ότι θα το κουρέψουν, πήραν αόριστες υποσχέσεις για το 2018, μετά τις γερμανικές εκλογές. Ταυτόχρονα, οι συνεχείς καθυστερήσεις και οι διάφορες “ουρές” σε εκκρεμότητα ανεβάζουν τον λογαριασμό μέρα με την μέρα.
Το ίδιο διάστημα, στο χώρο της παιδείας παρακολουθούμε μια συντονισμένη και σχεδιασμένη απόπειρα οπισθοδρόμησης, με την αναστολή και κατάργηση των όποιων σωστών μέτρων ελήφθησαν από προηγούμενες κυβερνήσεις και υπουργούς παιδείας, με στόχο τον εκσυγχρονισμό του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Πρόκειται ίσως για την πιο αντιδραστική, με την έννοια των ιδεολογικών αρχών που τη διέπουν, πολιτική διαχείριση που έχει γνωρίσει ο τόπος για πολλές δεκαετίες.
Η οποία επιδιώκει να κατοχυρώσει προνόμια, συντεχνιακά συμφέροντα, ομάδες πίεσης, αλλά και να στιγματίσει την αριστεία, να εξοβελίσει την αξιοκρατία, να δημιουργήσει ένα βασίλειο της ήσσονος προσπάθειας και της μετριότητας.
Και ταυτόχρονα, να επιβάλλει αποφάσεις που εδράζονται σε αναχρονιστικές αντιλήψεις, μάλλον της δεκαετίας του 1970, από τις οποίες ποτέ δεν απογαλακτίστηκαν όσοι βρίσκονται στην ηγεσία του υπουργείου Παιδείας από τον Ιανουάριο του ’15.
Μετά τον υποτιθέμενο διάλογο έγινε εμφανές -και σε όσους είχαν αμφιβολίες- ότι στόχος της ομάδας που διαχειρίζεται σήμερα τα ζητήματα παιδείας είναι να καταργήσει το μάθημα των θρησκευτικών, την πρωινή προσευχή, τον εκκλησιασμό των μαθητών, τη διδασκαλία για την Γενοκτονία των Ποντίων, τις μαθητικές παρελάσεις, τα “πάρα φύσιν” αρχαία ελληνικά στο γυμνάσιο, -κατά τη ρήση του κ. Φίλη- αλλά και τις “πριγκίπισσες” και τα “βασιλόπουλα” με συμβόλαια τιμής που θα υπογράφουν οι μαθητές του δημοτικού...
Λυπάμαι, αλλά εδώ ξεφεύγουμε από το πεδίο της πολιτικής και μπαίνουμε σε άλλα μονοπάτια. Εδώ οι ιδεοληψίες κι οι εμμονές κάποιων μετατρέπονται σε παραλογισμούς και φαιδρότητες. Καταντούν ανέκδοτο.
Και θα γελούσαμε όλοι με αυτά που λέγονται αν αυτοί που τα λένε δεν είχαν την εξουσία. Γι’ αυτό τους καλούμε να σοβαρευτούν και να αναθεωρήσουν. Η εκπαίδευση δεν είναι “του κασίδη το κεφάλι” για πειραματισμούς.

Φίλες και φίλοι,
Αν θέλαμε με μια πρόταση να χαρακτηρίζαμε την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ όλο αυτό το χρονικό διάστημα θα λέγαμε ότι είναι μια “διαρκής επίθεση στην αριστεία και στην εργατικότητα με στόχο την ισοπέδωση των πάντων”. Έτσι, “η αριστεία είναι ρετσινιά” και “η καριέρα είναι χολέρα”. Αυτά είναι τα “μότo” της κυβέρνησης που μας έλαχε στην πιο κρίσιμη ώρα για την πατρίδα.
Η αρχή έγινε με την κατάργηση των πρότυπων σχολείων, στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης ισότητας, που τελικά ζημιώνει τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, αλλά και την υγιή άμιλλα.
Και συνεχίστηκε με το “ψαλίδισμα” και την υποβάθμιση των ολοήμερων σχολείων. Πάλι με έωλα επιχειρήματα και πάντοτε στο όνομα της ισότητας προς τα κάτω. Και εδώ χαμένοι οι ασθενέστεροι συμπολίτες μας, που στερούνται το δικαίωμα συμμετοχής των παιδιών τους σε αυτά τα σχολεία, παρά την μερική αναδίπλωση για το θεαθήναι της κυβέρνηση μετά την ομοβροντία διαμαρτυριών.
Από το κατεδαφιστικό έργο της κυβέρνησης δεν θα μπορούσε να λείψει και η ιδιωτική εκπαίδευση. Με συμπλεγματικά σύνδρομα, η ηγεσία του υπουργείου διατυμπανίζει την πρόθεσή της να βάλει “στενό κορσέ” στις δραστηριότητες των σχολείων αυτών, που έχουν προσφέρει τόσα για δεκαετίες στον τόπο μας.
Αλλά και η τριτοβάθμια εκπαίδευση γνώρισε την ιδιαίτερη “περιποίηση” της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Οι “αιώνιοι φοιτητές” δικαιώθηκαν πανηγυρικά, και επανήλθαν μετά βαΐων και κλάδων στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ.
Αυτοί, όμως, που εκπαραθυρώθηκαν δια της απαξίας ήταν διεθνούς κύρους καθηγητές, που ήλθαν να προσφέρουν με τη συμμετοχή τους στα Συμβούλια Ιδρυμάτων στην αναβάθμιση των ελληνικών Πανεπιστημίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που εκδηλώνει μια αλλεργία σε ότι σχετίζεται με αξιολόγηση και αξιοκρατία, ως κατεξοχήν εκπρόσωπος ο ίδιος της πιο μίζερης μετριοκρατίας, δεν μπορούσε, βεβαίως, να ανεχθεί ανθρώπους με γνώσεις και κύρος.
Ίσως προτιμά τους καταληψίες και τους κρανοφόρους-ροπαλοφόρους, που τους είδαμε με πλήρη εξάρτηση να δίνουν το παρών τους στις πρόσφατες φοιτητικές εκλογές, μετατρέποντας και πάλι το πανεπιστημιακό άσυλο σε “άσυλο ανομίας”, προκειμένου οι “μπαχαλάκιδες” να συνεχίζουν ανενόχλητοι την δράση τους.
Και ενώ το υπουργείο έχει επιδοθεί σε όλο αυτό το όργιο αποδόμησης της παιδείας, έχει στήσει μια φθηνή παράσταση για επικοινωνιακούς λόγους, που την ονόμασε Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία.
Και όσο αυτός διαρκούσε, παρακολουθούσαμε άναυδοι τα μέτρα, τις τροπολογίες της νύχτας και τις φωτογραφικές διατάξεις σε άσχετα νομοσχέδια, χωρίς καμία συνεννόηση, χωρίς καμία συναίνεση ούτε καν προειδοποίηση.
Η όλη κατάσταση κατάντησε μια πραγματική κοροϊδία. Την οποία όσο καλή να ήταν η πρόθεσή μας δεν μπορούσαμε να τη δεχτούμε. Και αποχωρήσαμε γιατί δεν ήμασταν διατεθειμένοι να γίνουμε κομπάρσοι σε ένα άθλιο έργο, που σκηνοθετούσε το Μαξίμου για εσωτερική κατανάλωση.
Τελικά, δημοσιοποιήθηκε μια πρόταση από τον Πρόεδρο της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, της οποίας τα βασικά χαρακτηριστικά είναι η γενικότητα, δηλαδή, πράγματα χιλιοειπωμένα και κατά καιρούς γραμμένα, αλλά με μια “δημιουργική αοριστία” σε επίπεδο ευχών.
Αλλά και όπου η πρόταση εξειδικεύει, διαπιστώνουμε ότι πολλά από όσα προτείνονται, ήδη υλοποιούνταν αλλά ακυρώθηκαν με συνδικαλιστικές παρεμβάσεις, κατ΄ εξοχήν από την πλευρά του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. ή από τους Υπουργούς Παιδείας του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.

Αναφέρω ενδεικτικά:
• Αυτοαξιολόγηση σχολικής μονάδας -που πάγωσε αν και δεν είχε κανένα τιμωρητικό χαρακτήρα.
• Νέα προγράμματα. Μετά τα προγράμματα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης εκπονήθηκαν και δημοσιεύτηκαν τον Ιανουάριο του 2015 και τα νέα προγράμματα του Γενικού Λυκείου, αλλά λόγω αλλαγής της Κυβέρνησης δεν είχαν καμία τύχη. Τώρα ζητούν την αναθεώρησή τους.
• Καλές πρακτικές. Τα σχολεία που είχαν αναπτύξει πολλές και καλές πρακτικές ήσαν τα Πρότυπα-Πειραματικά σχολεία που στην ουσία κατήργησε ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., ενώ η Πρόταση μιλάει για “Στήριξη του θεσμού των πειραματικών σχολείων”.
• Ολοήμερα σχολεία, τα οποία με τις σχετικές εξαγγελίες του Υπουργού στην ουσία συρρικνώνονται (αντίθετα, στην Πρόταση μιλάνε για γενίκευση του ολοημέρου σχολείου).
• Μείωση των ωρών διδασκαλίας των ξένων γλωσσών, της καλλιτεχνικής παιδείας και της Φυσικής Αγωγής από τον κ. Φίλη, αντί για αναβάθμιση που αναφέρει η Πρόταση.
• Αντί για αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση, έχουμε ακύρωση (από τους κ.κ. Μπαλτά και Φίλη) ενός μεγάλου διαγωνισμού για προμήθεια όλων των σχολείων με διαδραστικούς πίνακες και εργαστήρια σύγχρονης τεχνολογίας, μέσων απαραίτητων στο ψηφιακό σχολείο (τα χρήματα του ΕΣΠΑ περίπου 60 εκ. ευρώ χρησιμοποιήθηκαν για πρόσληψη αναπληρωτών).
• Καθιέρωση υποχρεωτικού πιστοποιητικού παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας για τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς. Φαίνεται εσκεμμένα “αγνοούν” ότι από χρόνια έχει καθιερωθεί και χορηγείται από πολλά πανεπιστημιακά τμήματα και όχι μόνο.

Φίλες και φίλοι,
Ως Νέα Δημοκρατία, όλο αυτό το διάστημα πολιτευτήκαμε με υπευθυνότητα. Καταγγείλαμε τις προσπάθειες να αποδομηθούν οι μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις των προηγούμενων χρόνων.
Μιλήσαμε συγκροτημένα με επιχειρήματα και αποδείξεις για τις λανθασμένες επιλογές. Καταγγείλαμε τις διατάξεις που βόλευαν ημετέρους, όπως και την αθλιότητα με την νομιμοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων με πλαστά πτυχία, που διοργανώνει ο κ. Φίλης.
Και πιστεύω ότι πετύχαμε να ακουστεί ο λόγος μας –που βασίζεται στην προώθηση της αξιοκρατίας και ενός ριζοσπαστικού μεταρρυθμιστικού οράματος- σε ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, και κυρίως στους εκπαιδευτικούς, τους γονείς αλλά και τους φοιτητές και μαθητές, που πλήττονται από την πολιτική αυτής της κυβέρνησης.
Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να συνεχίσουμε. Με γρήγορα ανακλαστικά, συντονισμό και διάχυση του μηνύματός μας στους ενδιαφερόμενους φορείς.
Θεωρώ ότι μετά το φιάσκο ΣΥΡΙΖΑ, το “κόμμα της λογικής”, η μερίδα των πολιτών που επικροτούν τις μεταρρυθμίσεις και αποστρέφουν το πρόσωπό τους από τον καταστροφικό λαϊκισμό αυξάνεται.
Σε αυτούς τους πολίτες πρέπει να μιλήσουμε με την γλώσσα της αλήθειας και του ρεαλισμού. Είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέα αφετηρία του εκπαιδευτικού συστήματος, ώστε να κατακτήσει τη θέση που του αξίζει στο παγκόσμιο γίγνεσθαι αλλά και να μεταμορφωθεί σε εργαστήρι ελεύθερων και ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με ισχυρή την εθνική και την ιστορική τους συνείδηση.

Φίλες και φίλοι,
Το επόμενο διάστημα, μετά τη μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, που αντί να σκίσει τα μνημόνια τα ψηφίζει δυο-δυο, είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να δώσει εξετάσεις αριστεροσύνης στα μέλη της. Προνομιακό τομέα γι’ αυτό θεωρεί το χώρο της παιδείας.
Δυστυχώς, η παιδεία θα καταστεί πειραματόζωο στα χέρια εμμονικών ανθρώπων. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, για να αντιμετωπίσουμε με στέρεη επιχειρηματολογία τις όποιες νομοθετικές παρεμβάσεις τους.
Παράλληλα, έχουμε χρέος στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου να αναδεικνύουμε αδυναμίες, λάθη και παραλήψεις της κυβέρνησης. Ό,τι εντοπίζετε που προσφέρεται για κριτική θα πρέπει να το θέτετε υπόψη του Τομέα.
Χθες, η ερώτησή μας για τους σπουδαστές των ΙΕΚ που διαγράφονται από τα μητρώα του ΟΑΕΔ και από τους οποίους ζητείται πίσω το επίδομα ανεργίας, προκάλεσε αίσθηση. Θέλω να ευχαριστήσω τον Βαγγέλη Ζαχαράκη που εντόπισε το θέμα και μας ενημέρωσε τάχιστα και λεπτομερώς.
Ταυτόχρονα, μετά και την πρώτη δέσμη θέσεων που θέτουμε σε διαβούλευση -και τις οποίες θα παρουσιάσει αμέσως μετά ο Γραμματέας του Τομέα, ο Σωτήρης Γκλαβάς-, θα πρέπει να αξιοποιήσουμε το χρόνο του θέρους έτσι ώστε, το φθινόπωρο να είμαστε σε θέση να έχουμε τον κύριο κορμό των προγραμματικών θέσεων για την Παιδεία που θα εισηγηθούμε στη Γραμματεία Προγράμματος.
Με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα και πάλι να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας και κυρίως για την δουλειά σε βάθος που γίνεται στις Ομάδες εργασίας».