21-03-2011_

Η τραγική πραγματικότητα της οικονομίας, οι φτωχές επιδόσεις της κυβέρνησης και η νέα καταιγίδα μέτρων που προαναγγέλλονται δεν επιτρέπουν τους τηλεοπτικούς πανηγυρισμούς και τις επιδείξεις λεονταρισμού των κυβερνητικών στελεχών. Η επικοινωνιακή αντεπίθεση της κυβέρνησης, μετά από εβδομάδες γεμάτες από «τρύπια άμυνα» και άπειρα αυτογκόλ, βάλτωσε και πάλι στα πεδία της πραγματικής οικονομίας. Κανείς εξάλλου δεν τρέφει ψευδαισθήσεις: η πολιτική του Μνημονίου και οι επιλογές της κυβέρνησης έχουν αποτύχει. Η ελληνική οικονομία βυθίζεται όλο και βαθύτερα στην ύφεση.

Στο έλλειμμα, για την αντιμετώπιση του οποίου η κυβέρνηση έκοψε μισθούς και συντάξεις, ενώ ταυτόχρονα αύξησε τη φορολογία, ο εκτροχιασμός είναι πλήρης. Εξωφρενικά εμφανίζονται, όμως, και τα νούμερα για την ανεργία, η οποία το Δεκέμβριο του 2010 «σκαρφάλωσε» στο πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα 14,8%, ενώ οι προβλέψεις είναι ακόμη πιο δυσοίωνες. Την ίδια ώρα τα λουκέτα έχουν αυξηθεί κατά 30%, ενώ ο συνολικός τζίρος για το 2010 έχει υποστεί μείωση 7,5 δισ. ευρώ. Πρόκειται για πραγματικό οικονομικό Βατερλό!

Δυστυχώς, αυτή είναι η αλήθεια και δεν αποκρύπτεται με ενέσεις τεχνητής αισιοδοξίας. Και η άλλη αλήθεια είναι ότι έρχονται νέα μέτρα. Ήδη τα προανήγγειλε ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης.

Τα παραπάνω μαρτυρούν τον πλήρη εκτροχιασμό της κυβέρνησης σε οικονομικό αλλά και επικοινωνιακό επίπεδο, καθώς αφού μας «έσωσε» με το Μνημόνιο, τώρα πανηγυρίζει γιατί μας «ξανασώνει» με την επιμήκυνση.

Η διαφυγή από το φαύλο κύκλο της ύφεσης, των ελλειμμάτων και του χρέους έχει, μόνο μια απάντηση: Ανάπτυξη. Αυτό ακριβώς που δεν κάνει η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, χαμένη στις εσωτερικές αντιθέσεις της στην απουσία συντονισμού και ξεκάθαρου σχεδίου για την οικονομία και τη χώρα.

06-03-2011_

Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Η πολιτική ζωή έχει εισέλθει για τα καλά στον αστερισμό των σκανδάλων, της σκανδαλολογίας και της ανυποληψίας. Με το λίθο του αναθέματος να πέφτει επί δικαίων και αδίκων. Μια κοινωνία οργισμένη γιατί καλείται να πληρώσει το μάρμαρο της οικονομικής κρίσης και από πάνω  κάποιοι να της βγάζουν και τη γλώσσα λέγοντάς της «μαζί τα φάγαμε». Εξεταστικές επιτροπές και προανακριτικές, ευνουχισμένες από τον «νόμο περί ευθύνης υπουργών», που με την πενταετή παραγραφή των αδικημάτων στα πολιτικά πρόσωπα επιβάλει μια δικαιοσύνη δύο ταχυτήτων. Άλλη για τον πολίτη και άλλη για τον πολιτικό.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, σε τελική ανάλυση τι μπορεί να γίνει; Θα παρακολουθούμε κάποιους επίορκους πολιτικούς που βούτηξαν το δάχτυλο στο μέλι να πίνουν στην υγεία των κορόιδων; Όπου κορόιδο, ο φορολογούμενος ελληνικός λαός!

Στις οργισμένες πορείες ακούγεται το σύνθημα «φέρτε πίσω τα κλεμμένα». Θα ήταν αφελές να πιστεύει κανείς ότι το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας δημιουργήθηκε μόνο από τη διαφθορά πολιτικών που, κατά το κοινώς λεγόμενο, «τα έπιασαν». Το πρόβλημα οφείλεται πρωτίστως στη διόγκωση του δημόσιου τομέα και την κοινωνική πολιτική με δανεικά. Σε τέτοιες, όμως, περιόδους κρίσεων, που αξιώνουμε μεγάλες θυσίες από τον ελληνικό λαό, έχει αξία η παραδειγματική τιμωρία των «λαδιάριδων» πολιτικών. Και αφού με το νόμο περί ευθύνης υπουργών δεν μπορούν να τιμωρηθούν, ας δούμε τουλάχιστον πώς μπορούμε να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα.

Η πρόταση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά για έλεγχο του πόθεν έσχες όλων όσοι διετέλεσαν υπουργοί και υφυπουργοί από τη μεταπολίτευση έως σήμερα δείχνει το δρόμο. Έτσι μπορούμε να δούμε αν κάποιες υπογραφές για συμβάσεις και προμήθειες του δημοσίου έπεσαν με το αζημίωτο. Ό,τι περιουσιακά στοιχεία δεν μπορούν να δικαιολογηθούν θα πρέπει να δημευθούν και οι κάτοχοί τους να διωχθούν για παράνομο πλουτισμό και φοροδιαφυγή. Γιατί όπως λέει ο λαός «ο βήχας και ο παράς δεν κρύβονται».

Αυτό που απαιτείται είναι πολιτική βούληση. Όταν αυτή υπάρχει το κράτος λειτουργεί. Σας θυμίζω ότι στην Αμερική του μεσοπολέμου, το διαβόητο γκάνγκστερ Αλ Καπόνε τον «έχωσαν» μέσα και τερμάτισαν την αιματηρή καριέρα του με την κατηγορία της φοροδιαφυγής. Έτσι απλά…

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

25-02-2011_

Η διαρροή από τη συνέντευξη του Στρος Καν στο γαλλικό Canal+ ότι ο πρωθυπουργός ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009 συζητούσε την προσφυγή στο ΔΝΤ επιβεβαιώνει ότι στον πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης ήταν εξαρχής να καταστεί «μονόδρομος» το Μνημόνιο.

Όπως μας δείχνουν τα γεγονότα, η κατάληξη ήταν από καιρό δεδομένη. Και για να φθάσουμε ως εκεί, ο πρωθυπουργός και το οικονομικό του επιτελείο έκαναν ό,τι μπορούσαν.

Θόλωναν τα νερά, παραπλανώντας τους πολίτες με υποσχέσεις για «λεφτά που υπάρχουν». Ακόμη και μετά τις εκλογές μοίραζαν ασυλλόγιστα όσα εισέπραξαν από την έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις ως επίδομα αλληλεγγύης. Και την ίδια ώρα μεθόδευαν την έλευση του ΔΝΤ, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω,  ο πρωθυπουργός έστελνε στο πύρ το εξώτερο λέγοντας ότι «καταδικάζει τη χώρα στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση».

Τέτοια χαώδη διάσταση μεταξύ της επίσημης ρητορικής, της πολιτικής εφαρμογής και των παρασκηνιακών κινήσεων δύσκολα μπορεί να συναντήσει κάποιος στα διεθνή πολιτικά χρονικά, τουλάχιστον των σύγχρονων δημοκρατιών.

Ενώ λοιπόν, ο κ. Παπανδρέου διατεινόταν ότι δεν γνώριζε το μέγεθος της οικονομικής κρίσης, είχε ήδη στραφεί προς το ΔΝΤ. Επιπλέον την ώρα που υποτίθεται ότι ανεκάλυπτε το ύψος του ελλείμματος, ο κ. Παπακωνσταντίνου έκανε τα αδύνατα δυνατά να το «φουσκώσει» όσο δυνατόν περισσότερο. Πλησίαζε η θύελλα και η πολιτική μας ηγεσία δεν είχε αφήσει γωνιά του πλανήτη που να μην διασύρει τη χώρα και την οικονομία –Τιτανικός, διεφθαρμένη χώρα κ.λπ. Ερχόταν η χρεοκοπία και επεδείκνυαν δυσεξήγητη αβελτηρία να δανειστούν από τις αγορές όταν μπορούσαμε.

Και μετά απ’ όλες αυτές τις «φιλότιμες» προσπάθειές τους τα spreads εκτινάχθηκαν, το πρόβλημα χρέους, κοινό στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, μετατράπηκε σε κρίση δανεισμού. Και έτσι οι «έξυπνες, συστηματικές και οργανωμένες», κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, κινήσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μας οδήγησαν δεμένους χειροπόδαρα στο Μνημόνιο.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

22-02-2011_

Η σχετική νηνεμία, που επικρατεί φέτος στον αγροτικό κόσμο δημιουργεί την ψευδαίσθηση στο κυβερνητικό επιτελείο, ότι τουλάχιστον εκεί η κατάσταση είναι υπό έλεγχο. Η πραγματικότητα είναι, όμως, εντελώς διαφορετική. Η βουβή οργή των αγροτών από τη συσσώρευση των προβλημάτων τους διογκώνεται σταθερά.

Το ΠΑΣΟΚ και απέναντι στους αγρότες πολιτεύτηκε με έλλειψη κάθε αξιοπιστίας. Υποσχέθηκε τα πάντα, έπραξε τα αντίθετα. Εξελέγη διαβεβαιώνοντας τους αγρότες ότι θα μείωνε το κόστος παραγωγής. Επί των ημερών του, όμως εκτινάχθηκε! Αυξήθηκαν: το αγροτικό ρεύμα, ο ΦΠΑ για τα αγροτικά προϊόντα, αλλά και οι εισφορές στον ΕΛΓΑ. Στα καύσιμα από ουραγοί στην ΕΕ στεφθήκαμε θλιβεροί «πρωταθλητές».

Η ανακολουθία της κυβέρνησης αποκαλύπτεται περίτρανα στην συμπεριφορά της προς τους νέους αγρότες. Σε εποχή που η ανεργία εκτοξεύεται σε δυσθεώρητα ύψη, περιέκοψε το πρόγραμμα νέων αγροτών που είχε εκπονήσει η ΝΔ.

Ακόμη, όμως, και στο πεδίο της πράσινης ανάπτυξης, για την οποία το ΠΑΣΟΚ μας κανοναρχεί μήνες τώρα ως το προτεινόμενο νέο μοντέλο της ελληνικής Εδέμ, τι έγινε; Ψαλίδισαν όλα τα αγροπεριβαλλοντικά προγράμματα, τη μείωση της νιτρορύπανσης, τη βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία, έτσι που είναι πια ασύμφορη η καλλιέργεια βιολογικών προϊόντων.

Όσο για τα φωτοβολταϊκά, αφού η κυβέρνηση παρέσυρε πάνω από 6 χιλιάδες αγρότες να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα, πληρώνοντας έκαστος 3 έως 4 χιλιάδες ευρώ για μελέτες και 630 ευρώ για παράβολο, τώρα τους πληροφορούν ότι τουλάχιστον σε 16 νομούς το δίκτυο της ΔΕΗ είναι κορεσμένο…

«Παχιά» αποδείχθηκαν και τα λόγια για τα μεγάλα έργα. Ο Αχελώος καρκινοβατεί και οι σήραγγες κινδυνεύουν με κατάρρευση. Αντί για τα υπεσχημένα εγγειοβελτιωτικά έργα, η κυβέρνηση το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να περικόψει το πρόγραμμα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», απεντάσσοντας μια σειρά από φράγματα και ταμιευτήρες στην περιφέρεια.

Στα «τιμημένα γηρατειά» ο κ. Παπανδρέου υποσχέθηκε σύνταξη 550 ευρώ στον αγρότη και 950 ευρώ στο ζευγάρι και μάλιστα στο 60^ο έτος! Σήμερα οι συντάξεις έχουν παγώσει, ενώ οι συζητήσεις για το όριο ηλικίας είναι για αύξηση στο 67^ο.

Όσο για τις αποζημιώσεις, με το νόμο που το ΠΑΣΟΚ ψήφισε, αυξάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΛΓΑ ενώ μειώνονται τα ζημιογόνα αίτια και τελικά οι αποζημιώσεις που δίνονται στους αγρότες. Τέλος, οι κτηνοτρόφοι έχουν αφεθεί στο έλεος του Θεού.

Καλό θα είναι λοιπόν, η κυβέρνηση αντί να διολισθαίνει σε αυταρχικές πρακτικές, όπως αυτές των Σερρών και να επιχαίρει για την υποτονικότητα των αντιδράσεων να ασχοληθεί σοβαρά με τα προβλήματα των αγροτών. Διότι, αν καθυστερήσει, η αφύπνιση που θα προκληθεί από τα αισθήματα των αγροτών μπορεί να είναι πολύ οδυνηρή για όλους.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.