Αθήνα, 9 Μαρτίου 2016
Ομιλία
του Υπεύθυνου του Τομέας Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Τομέα
«Φίλες και φίλοι,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα να συγκροτήσουμε έναν δυναμικό και παραγωγικό Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας.
Η διάθεση συμμετοχής αποδεικνύει και την ανοδική πορεία που βρίσκεται το κόμμα μας. Που ξεπέρασε πολύ γρήγορα την μεγάλη κρίση εσωστρέφειας που αντιμετώπισε χάρη στον κόσμο του, που παραμένει το ισχυρότερο όπλο του.
Η κοινωνία στρέφει και πάλι το βλέμμα της σε εμάς. Και δεν χρειάζονται οι δημοσκοπήσεις να μας το επιβεβαιώσουν. Το αντιλαμβανόμαστε όλοι καθημερινά από την αγωνία του κόσμου. Που βλέπει τα εκφυλιστικά φαινόμενα που εξαπλώνονται από την παρούσα διακυβέρνηση. Που βλέπουν στην νέα ηγεσία της ΝΔ, στον Κυριάκο Μητσοτάκη, την ελπίδα για σωθεί η χώρα μετά το καταστροφικό πέρασμα της πρώτης και δεύτερης φοράς αριστεράς.
Και δεν πρέπει να τους απογοητεύσουμε. Πρέπει να δουλέψουμε, να ετοιμαστούμε, να προτείνουμε ρεαλιστικές λύσεις, να πούμε την αλήθεια, χωρίς φτιασίδια και ωραιοποιήσεις. Να βάλουμε ένα τέλος στον λαϊκισμό. Να δείξουμε ότι παραμένουμε το κόμμα της αξιοπιστίας, του ευρωπαϊκού προσανατολισμού, της εθνικής σταθερότητας. Το κόμμα που μπορεί να ανανεώνεται σε πρόσωπα και πολιτικές χωρίς να αποποιείται τις βασικές του αρχές. Η ΝΔ είναι η παράταξη των υγιών παραγωγικών δυνάμεων, η παράταξη όλων των Ελλήνων, με ρίζες στο παρελθόν, και όραμα για το μέλλον.
Φίλες και φίλοι,
Η επιλογή για τη συμμετοχή στον τομέα μας έγινε με αυστηρά κριτήρια ποιότητας και αντιπροσωπευτικότητας. Το έργο που μας περιμένει είναι δύσκολο γιατί είναι δύσκολες οι συνθήκες. Η χώρα βρίσκεται κυριολεκτικά με το ένα πόδι στο κενό.
Οι δυνάμεις της δημαγωγίας αποκοίμισαν και παραπλάνησαν την κοινωνία. Παραμόρφωσαν την αλήθεια, κηλίδωσαν του αντιπάλους τους, όξυναν τα πάθη, δίχασαν τους Έλληνες, υφάρπαξαν την ψήφο τους επανειλημμένα, χωρίς αιδώ χωρίς αναστολές.
Ισοπέδωσαν σε λίγους μήνες τις ελπίδες που είχαν γεννηθεί από την διακυβέρνηση της ΝΔ το προηγούμενο διάστημα. Επανήλθαμε στην ύφεση, η χώρα μπήκε μόνιμα σε μπλακ λίστ, στα όρια του αποτυχημένου κράτους.
Τώρα που και η Κύπρος εξήλθε και αυτή του μνημονίου μείναμε μόνοι εμείς βαθύτερα σε ένα μνημόνιο με τη σφραγίδα των Τσίπρα – Καμμένου, και με κάπιταλ κοντρόλς, με επιχειρήσεις που αν δεν φεύγουν από τη χώρα, αντιμετωπίζουν το φάσμα του λουκέτου.
Όλα τα ψέματα κατέρρευσαν με πάταγο. Και έμεινε η άγρια φορομπηχτική πολιτική εναντίον των παραγωγικών στρωμάτων που η κυβέρνηση τα βλέπει σαν αγελάδα για άρμεγμα.
Και μετά την απειλή του GREXIT βρισκόμαστε με την απειλή της εξόδου από τη Σένγκεν. Και μετά τις κλειστές τράπεζες βρισκόμαστε με κλειστά σύνορα. Και μετά την καθίζηση των επενδύσεων βρισκόμαστε με μοναδική επιτυχία τις υποσχέσεις για οικονομική ενίσχυση για κατασκευή χοτ σποτς σε όλη την Ελλάδα. Να εκλιπαρούμε την καλή διάθεση της Τουρκίας, ή των Σκοπίων. Να δεχόμαστε τις λοιδορίες από αμετροεπείς ηγέτες ευρωπαϊκών κρατών.
Μια κυβέρνηση που δεν έχει να επιδείξει ένα έργο, μια επιτυχία σε οποιοδήποτε τομέα. Μόνον ανεπάρκεια, ανευθυνότητα, τυχοδιωκτισμό. Και προσπαθεί να θολώσει τα νερά εφευρίσκοντας εχθρούς. Τώρα μάλιστα, πρωταθλητές στις οβιδιακές μεταμορφώσεις, αλλάζουν τους εχθρούς τους. Η Μέρκελ, που ο κ. Τσίπρας της φώναζε γκόου μπακ, τώρα θεωρείται βασική σύμμαχος για το μεταναστευτικό.
Κι αυτό το κυβερνητικό ναυάγιο, με στοιχεία ιλαροτραγωδίας -όπως αποκαλύπτει ο διορισμός ως σύμβουλου στρατηγικού σχεδιασμού, του θαυμαστή των πρωινάδικων, του πρωθυπουργικού φίλου, κ. Καρανίκα- ψάχνει εναγωνίως από κάπου να πιαστεί.
Προσπαθούν να παρατείνουν τις ημέρες της καταστροφικής τους παρουσίας στην διακυβέρνηση του τόπου, αδιαφορώντας για τη χώρα και το κακό που προκαλούν.
Ψάχνουν σανίδα σωτηρίας στην αντιπολίτευση, την ίδια ώρα που την κατηγορούν για εσωτερική τρόικα, την ίδια ώρα που προωθούν συκοφαντικά δημοσιεύματα και αστήριχτες επιθέσεις. Την ίδια ώρα που προσπαθούν, για τελευταία φορά να διχάσουν, για να κρατήσουν το ακροατήριό τους, που τους εγκαταλείπει μαζικά.
Φίλες και φίλοι,
Θέλω και από αυτό το βήμα να ευχαριστήσω τον πρόεδρο του κόμματος Κυριάκο Μητσοτάκη για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου, με την ανάθεση της ευθύνης του Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Γεννήθηκα σε ένα μικρό χωριό της Λάρισας. Για να μάθω γράμματα έπαιρνα το λεωφορείο για να πάω στην Ιτέα και στον Παλαμά Καρδίτσας, και όταν έβρεχε και άνοιγαν νεροφαγιές στο δρόμο, κατεβαίναμε από το λεωφορείο για να περάσει με ασφάλεια τις νεροφαγιές και ξανανεβαίναμε.
Το λέω αυτό για να υπογραμμίσω τη βαθιά μου πίστη στη δημόσια δωρεάν παιδεία που δίνει τη δυνατότητα σε παιδιά από αδύναμες οικονομικά οικογένειες να έχουν ευκαιρίες στη ζωή τους.
Για να έχει όμως αντίκρισμα η δημόσια παιδεία πρέπει να είναι ποιοτική και ανταγωνιστική. Να διαμορφώνει ενεργούς πολίτες και να προσφέρει ουσιαστικά εφόδια στα παιδιά να μπορούν να σταθούν στο δύσκολο ανταγωνισμό της παγκοσμιοποιημένης αγοράς εργασίας.
Δυστυχώς, και στον τομέα της παιδείας, η πρώτη και η δεύτερη φορά αριστερά, επέδειξε τα ίδια αρνητικά στοιχεία. Απαξίωση της αρχής της αξιοκρατίας, αλλεργία στην αριστεία, προσκόλληση στην κομματικοποίηση, εμμονή στις παθογένειες της μεταπολίτευσης, άκρατη ιδεοληψία.
Και επίσης λόγω αβελτηρίας και έλλειψη ευθύνης διογκώθηκαν τα προβλήματα στα σχολεία και εκδηλώθηκε ιδιαίτερα η αδυναμία κάλυψης των κενών σε δασκάλους και καθηγητές, που συνεχίζεται έως σήμερα, λίγο πριν το τέλος της χρονιάς.
Δυστυχώς, κάθε προσπάθεια που είχε γίνει να μπει μια τάξη στο χώρο της εκπαίδευσης φαίνεται ότι μπήκε στο στόχαστρο του υπουργείου παιδείας. Στο στόχαστρο μπήκε κυρίως η διαφάνεια, η αξιοκρατία, η αριστεία και γι’ αυτό το λόγο κινήθηκαν κατά της αξιολόγησης.
Αρνητικές παρεμβάσεις έχουμε και στο Γενικό Λύκειο: επαναφορά του παλαιού τρόπου αξιολόγησης των μαθητών- προαγωγή με 9.5, κατάργηση της τράπεζας θεμάτων, κατάργηση του υπολογισμού των βαθμών προαγωγής και απόλυσης για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Αλλά και στα ΑΕΙ η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δυσχερής: Οι νομοθετικές εξαγγελίες έχουν ως σκοπό να εισάγουν ένα νέο μοντέλο για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ένα μοντέλο που σε πολλά σημεία μας γυρίζει ολοταχώς στο παρελθόν του 1980.
Με δομές και πρακτικές που σε μεγάλο βαθμό ευθύνονται για τα αρνητικά σημεία των ελληνικών ΑΕΙ. Όπως η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων, η εισαγωγή του κομματισμού στα Ιδρύματα, οι αιώνιοι φοιτητές, η υποβάθμιση της αξιολόγησης, ο περιορισμός της λογοδοσίας.
Ο προσχηματικός διάλογος που έχει ξεκινήσει καταργείται στην πράξη με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες και τις εμβόλιμες τροπολογίες, για τις οποίες δεν υπήρξε καμία συνεννόηση με φορείς ή κόμματα, και συνιστά μια προσπάθεια νομιμοποίησης προειλημμένων αποφάσεων. Απουσιάζουν πλήρως δημόσιες εκδηλώσεις και συζητήσεις, στις οποίες θα μετέχουν όλοι οι πραγματικά ενδιαφερόμενοι.
Ταυτόχρονα, τόσο από τον κ. Μπαλτά, που καρατόμησε την αριστεία και την έριξε στον καιάδα των αντιδραστικών αξιών, όσο και με τον κ. Φίλη και την κ. Αναγνωστοπούλου παρατηρούμε μια αρνητική προδιάθεση τόσο προς την εθνική ιστορία όσο και προς τα θρησκευτικά.
Έκαναν αρχή με την αφαίρεση του κεφαλαίου για την γενοκτονία των Ποντίων, της οποίας ο κ. Φίλης είναι συνειδητός αρνητής, και γι αυτό επαινέθηκε και από τουρκικά μέσα.
Η συνέχεια δίνεται με κάθε ευκαιρία, με την απαγόρευση της παρουσίας μητροπολιτών στα σχολεία ακόμη και με πρόσκληση των μαθητών, με την διάθεση να αλλάξει το περιεχόμενο της ιστορίας του ελληνικού έθνους όπως διδάσκεται στα σχολεία.
Αναρωτιέμαι πόσοι από όσους ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ΑΝΕΛ στις εκλογές είχαν υπ’ όψιν τους αυτές τις προθέσεις. Αν συμφωνούν με τις συγκεκριμένες επιλογές. Αν τις επικροτούν.
Ως Νέα Δημοκρατία οραματιζόμαστε μια παιδεία που θα κινείται σε άλλους άξονες:
Βασικό κριτήριο θα είναι η ολοκλήρωση της προσωπικότητας των νέων, η διαμόρφωση συνειδητοποιημένων πολιτών, σε ένα ηθικό πλαίσιο που θα αναδεικνύεται η αξιοκρατία, η εργασία, το ήθος, η ελεύθερη σκέψη, η απαλλαγή από τον σφικτό εναγκαλισμό από κομματικές φατρίες και παρασυστήματα.
Μια παιδεία εθνική αλλά και οικουμενική, με ρίζες στην παράδοση αλλά και σύγχρονη, με την διαχρονική ελληνική παιδεία ως υπόβαθρο της γνώσης αλλά και κοντά στις ανάγκες της παραγωγής, στις ανάγκες της αγοράς. Μια παιδεία ανοιχτών οριζόντων.
Και γι αυτό θα δώσουμε βάση εκπονώντας ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα από την προσχολική αγωγή μέχρι τις μεταδιδακτορικές σπουδές. Με προσοχή στην επαγγελματική εκπαίδευση, όπου ως χώρα υστερούμε, αλλά και την Ειδική Αγωγή που θεωρώ πως είναι και μέτρο πολιτισμού κάθε κοινωνίας.
Είναι απαραίτητο να «ακούσουν» τα ΑΕΙ και τα ερευνητικά ιδρύματα τις ανάγκες της αγοράς και αντίστοιχα οι επιχειρήσεις να αντιληφθούν ότι μόνο με αριστεία – καινοτομία μπορούν να δημιουργήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην εγχώρια αλλά και την παγκόσμια οικονομία.
Φίλες και φίλοι,
Η αναγέννηση που χρειάζεται η πατρίδα μας έχει ως προϋπόθεση την αναγέννηση της παιδείας μας. Και γι’ αυτό σας καλώ να δουλέψουμε, σήμερα από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με πρώτο ορίζοντα, τη δική μας συμβολή στο κυβερνητικό μας πρόγραμμα για την παιδεία. Και αύριο, που ελπίζουμε να μην αργήσει πολύ, να το κάνουμε πράξη από την θέση της διακυβέρνησης του τόπου.
Τελειώνοντας αναφέρω μερικά πράγματα για τον τρόπο Οργάνωσης και Λειτουργίας των Ομάδων του Τομέα παιδείας. Έχουμε λάβει ήδη κάποιες ενδιαφέρουσες προτάσεις που είναι απαραίτητο να τεθούν και εδώ σήμερα κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας και να αποφασίσουμε από κοινού.
Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στις παρεμβάσεις μας και στον τρόπο που θα πρέπει να δουλεύουμε. Η δουλειά μας θα κινείται σε δύο επίπεδα:
Το ένα αυτό του προγράμματος, όπου χρειαζόμαστε μακροπρόθεσμες επεξεργασμένες και ρεαλιστικές προτάσεις.
Και το άλλο αυτό της τρέχουσας επικαιρότητας, όπου θα πρέπει να είμαστε άμεσοι και ουσιαστικοί κερδίζοντας το παιχνίδι της επικοινωνίας.
Οπωσδήποτε θα πρέπει να δούμε και να συναποφασίσουμε τα χρονικά διαστήματα των συνεδριάσεων, καθώς και την συνεχή ροή πληροφόρησης από όλα τα σημεία της Ελλάδας.
Προτείνω οι Ομάδες να συγκαλούνται και να λειτουργούν με την ευθύνη του κάθε Συντονιστή τουλάχιστον δύο φορές τον μήνα. Λόγω της σημασίας και της ιδιαιτερότητας της Ειδικής Αγωγής αλλά και του γεγονότος ότι αυτή καλύπτει και την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση θα λειτουργήσει επιμέρους Ομάδα Ειδικής Αγωγής με υπεύθυνο τον κ. Λολίτσα.
Ο ρόλος των Ομάδων θα είναι πολλαπλός:
α) ροή πληροφοριών από την εκπαιδευτική διαδικασία για ενημέρωση του αρμόδιου Συντονιστή και του Γραμματέα του Τομέα με τελικό αποδέκτη τον Τομεάρχη Παιδείας,
β) αναφορά σημαντικών θεμάτων-προβλημάτων (με την διαδικασία που περιγράφτηκε προηγουμένως) για τα οποία θα πρέπει να κατατεθούν Ερωτήσεις στη Βουλή,
γ) τοποθετήσεις για προτάσεις νομοθετικού περιεχομένου του Υπουργείου,
γ) προτάσεις για τη σύνταξη του Προγράμματος Παιδείας του κόμματος οι οποίες θα διαβιβασθούν αρμοδίως, προκειμένου να ληφθούν υπόψη.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση τα παραπάνω δεν αποκλείουν οποιοδήποτε μέλος των Ομάδων να επικοινωνεί απευθείας και με τον Τομεάρχη ή τον Γραμματέα του Τομέα, όταν προκύπτουν επείγοντα σοβαρά ζητήματα.
Για άλλη μια φορά θέλω να σας καλωσορίσω στον Τομέα Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας και προσβλέπω στη δημιουργική συνεργασία μας.
Καλή μας επιτυχία!
Σας ευχαριστώ».
Αθήνα, 10 Μαρτίου 2016
Ομιλία
του Τομεάρχη Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων
με θέμα ημερήσιας διάταξης τη συνάντηση
με την πρ. Υπουργό Παιδείας κα Μαριέττα Γιαννάκου
στο πλαίσιο του Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου για την Παιδεία
«Κύριε Πρόεδρε,
Πριν καλωσορίσω την κυρία Γιαννάκου, πιστεύω ότι θα πρέπει να προβληματίσει τα μέλη της Επιτροπής μας αλλά και την Κυβέρνηση η απροθυμία των πρώην υπουργών που προσκλήθηκαν και δεν ανταποκρίθηκαν θετικά στην πρόσκληση και οι οποίοι δεν προσήλθαν στην Επιτροπή να καταθέσουν τις δικές τους σκέψεις και τους προβληματισμούς για το διάλογο για την Παιδεία.
Είδα τα σημειώματα, τα οποία έχουν από επιφυλάξεις έως καχυποψία για την πορεία του διαλόγου για την Παιδεία. Επιτρέψτε μου να πω ότι θεωρώ εύλογη την απροθυμία και τις επιφυλάξεις που διατυπώνονται διότι:
Πρώτον, η Κυβέρνηση νομοθετεί για ζητήματα Παιδείας ενώ διεξάγεται ο Εθνικός Διάλογος. Νομοθετεί με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), νομοθετεί με διατάξεις σε άσχετα νομοσχέδια, νομοθετεί με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής που δεν δικαιολογούνται από κανέναν χαρακτήρα κατεπείγοντος.
Δεύτερον, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως Αντιπολίτευση «τορπίλισε» κάθε προσπάθεια διαλόγου και όχι μόνο για τα ζητήματα της Παιδείας.
Και, τρίτον, διότι από την ημέρα ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η διακυβέρνηση αυτή επιχειρεί να ξηλώσει κάθε μεταρρύθμιση στο χώρο της Παιδείας. Βεβαίως υπό την αντίδραση της Τρόικας το νομοσχέδιο Μπαλτά δεν έγινε νόμος του κράτους, αλλά η προσπάθεια αυτή είναι εμφανής.
Κύριε Πρόεδρε,
Νομίζω ότι μία από τις παθογένειες της πολιτικής μας ζωής είναι ότι όλοι οι υπουργοί Παιδείας φιλοδοξούν να καταστούν μεταρρυθμιστές και αυτήν τη φιλοδοξία τους επιχειρούν να την κάνουν πράξη γκρεμίζοντας ότι οι προηγούμενοι είχαν δημιουργήσει επιχειρώντας επί των ερειπίων να οικοδομήσουν το «δικό τους» μεταρρυθμιστικό οικοδόμημα.
Φοβούμαι ότι αυτό συμβαίνει και σήμερα. Κάθε νέα προσπάθεια διαλόγου θα έπρεπε να έχει ως αφετηρία τα συμπεράσματα της όποιας προσπάθειας συνεννόησης και διαλόγου έγινε στο παρελθόν. Και υπήρξαν προσπάθειες διαλόγου για την Παιδεία και επί των ημερών της κυρίας Γιαννάκου και μετέπειτα. Καθηγητές πανεπιστημίου, άνθρωποι από το χώρο της εκπαίδευσης, εμπειρογνώμονες, στελέχη της διοίκησης εργάστηκαν και σπατάλησαν πολλές εργατοώρες ώστε να καταλήξουν σε κάποια συμπεράσματα, και τα οποία, δυστυχώς, δεν είναι αφετηρία αυτής της νέας προσπάθειας.
Μ’ αυτήν την εισαγωγή θέλω να καλωσορίσω την πρώην υπουργό Παιδείας, κυρία Γιαννάκου. Θεωρώ ότι είναι μια αυθεντική Ευρωπαία πολιτικός με μεταρρυθμιστικό πνεύμα, με αποφασιστικότητα κα τόλμη και η οποία απέδειξε κατά τη διάρκεια της θητείας της ότι δεν υπολογίζει το λεγόμενο πολιτικό κόστος. Αν οι μεταρρυθμίσεις που δρομολογήθηκαν επί των ημερών της είχαν εφαρμοστεί πλήρως πιστεύω ότι τα πράγματα στο χώρο της Παιδείας θα ήταν πολύ καλύτερα. Δυστυχώς πολλές από εκείνες τις μεταρρυθμίσεις ξηλώθηκαν και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατάργηση της βάσης του 10 για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Σήμερα τις συνέπειες αυτής της κατάργησης τις βιώνουμε έντονα. Ακούσαμε τους εκπροσώπους των ΤΕΙ στην Επιτροπή μας για το τεράστιο πρόβλημα με τους «λιμνάζοντες» εισακτέους που έχουν στα ΤΕΙ, οι οποίοι αδυνατούν να πάρουν πτυχίο και επιβαρύνουν τη λειτουργία των ιδρυμάτων. Δυστυχώς, πολλές φορές στη χώρα νομοθετούμε ευκαιριακά για να γίνουμε ευχάριστοι, λησμονώντας τις συνέπειες που προκαλεί αυτός ο τρόπος του νομοθετείν.
Στη Θεσσαλία λέμε, πολλές φορές, «ό,τι κάνει η γίδα στο πουρνάρι, θε ’να το βρει το τομάρι». Αυτό ζούμε σήμερα όταν νομοθετούμε ευκαιριακά. Ο μόνος δρόμος για την αναγέννηση της χώρας, του εκπαιδευτικού συστήματος είναι γενναίες μεταρρυθμίσεις που δεν θα υπολογίζουν το πρόσκαιρο κόστος.
Κυρία Γιαννάκου,
Θίξατε μια σειρά από παθογένειες του εκπαιδευτικού μας συστήματος, από την παπαγαλία μέχρι την εκπαίδευση των στελεχών, το Λύκειο που λειτουργεί ως εξεταστικό κέντρο, την υστέρηση που έχουμε στην επαγγελματική εκπαίδευση και άλλα. Με βάση, λοιπόν, την εμπειρία σας από το υπουργείο Παιδείας, αλλά και την εμπειρία σας από τα ισχύοντα στον ευρωπαϊκό χώρο, όπου και εκεί υπηρετήσατε ως επικεφαλής των Ευρωβουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, θα ήθελα να μας πείτε τη γνώμη σας, όσον αφορά την αριστεία, την οποία ο κ. Μπαλτάς, ο πρώην υπουργός Παιδείας, χαρακτήρισε ρετσινιά και κατήργησε βεβαίως, τα Πρότυπα και Πειραματικά σχολεία.
Επιμένω σε αυτό, διότι πιστεύω ότι γύρω από αυτήν την έννοια της αριστείας, ουσιαστικά στοιχίζονται οι έννοιες της αξιοκρατίας, της αξιολόγησης, της διαφάνειας, που είναι κεντρικές κατά τη γνώμη μου, για τη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος. Μπορεί να έχει μέλλον ένα εκπαιδευτικό σύστημα χωρίς αξιοκρατία, αξιολόγηση, διαφάνεια, εξωστρέφεια;
Οι αρχές αυτές πιστεύω, ότι διατρέχουν όλη την προβληματική για την εκπαίδευση, από το διορισμό των εκπαιδευτικών, την εξέλιξή τους, την επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, τον τρόπο εισαγωγής στα ΑΕΙ, την αξιολόγηση των Ιδρυμάτων έως τους «αιώνιους» φοιτητές. Κάθε απόπειρα, λοιπόν, να παραμείνουμε οχυρωμένοι σε αναχρονισμούς και χρόνιες στρεβλώσεις θα οδηγήσει στην απόλυτη παρακμή και απαξίωση.
Κύριε Πρόεδρε,
Θα ήθελα να κάνω δύο σχόλια, διότι από τον κ. υπουργό, θίχθηκαν δύο ζητήματα σοβαρά. Είναι εμφανής η άποψη της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας όσον αφορά στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας. Δεν είναι κάτι που το έχουν κρύψει. Όσον αφορά, όμως, το μάθημα των Θρησκευτικών, οι όποιες αλλαγές θα πρέπει να γίνονται σε συνεννόηση με την Εκκλησία, όπως ορίζει το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα ορίζει ότι θεμελιώδης σκοπός της Παιδείας είναι η διαμόρφωση εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης. Βεβαίως, λοιπόν, θα πρέπει τα παιδιά, οι μαθητές να διδάσκονται στοιχεία θρησκειολογίας, να γνωρίσουν και άλλες θρησκείες, αλλά προφανώς, το μάθημα θα πρέπει να έχει ως βασικό χαρακτηριστικό την Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία, διότι αυτό λέει το Σύνταγμα, αγαπητοί συνάδελφοι. Τη διαμόρφωση εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης. Και ομολογιακό χαρακτήρα, θα πρέπει να ξέρετε, έχει το μάθημα των Θρησκευτικών στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, τις ρωμαιοκαθολικές, την Ιταλία και αλλού. Βεβαίως, το αντικληρικό κλίμα που υπάρχει στην ηγεσία της Κυβέρνησης είναι γνωστό, και προφανώς, σε αυτό το πνεύμα είναι και ο «φετβάς» που απαγορεύει την είσοδο μητροπολιτών με πρόσκληση μαθητών στα σχολεία, όπως συνέβη πρόσφατα με την απαγόρευση εισόδου στον Μητροπολίτη Μεσογαίας και στον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας.
Όσον αφορά στην αναφορά στο βιβλίο της Ιστορίας, επειδή ήμουν από αυτούς που διαφώνησαν με το βιβλίο Ιστορίας επί των ημερών της κυρίας Γιαννάκου και την αναφορά της κυρίας Ρεπούση, «περί συνωστισμού», που πρόσβαλε τη μνήμη χιλιάδων θυμάτων της Γενοκτονίας και της Μικρασιατικής Καταστροφής από τη θηριωδία των τούρκων, θα ήθελα να θυμίσω, ότι τότε, η κυρία Γιαννάκου, έστειλε το βιβλίο στην Ακαδημία Αθηνών, για να κάνει τις διορθώσεις. Και σεβάστηκε, όπως όφειλε να σεβαστεί, το Ανώτατο Ίδρυμα της χώρας που μπορεί να διατυπώσει άποψη για αυτά τα ζητήματα.
Τότε, λοιπόν, η κυρία Γιαννάκου, σεβάστηκε την επιστημονική άποψη, σήμερα τι γίνεται; Η Κυβέρνηση αυτή αφαιρεί από την εξεταστέα ύλη της Ιστορίας, το κεφάλαιο για τον Παρευξείνιο Ελληνισμό που περιλαμβάνει αναφορές στην Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Και γιατί γίνεται αυτό;
Τότε, η κ. Γιαννάκου σεβόμενη την επιστημονική προσέγγιση ζήτησε τη γνώμη της Ακαδημίας. Τώρα ο υπουργός-αρνητής της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, κ. Φίλης, αφαιρεί από την εξεταστέα ύλη, δηλαδή κατ’ ουσίαν και από την διδακτέα, το κεφάλαιο, που αναφέρεται στη Γενοκτονία των Ποντίων.
Θα κλείσω, κ. Πρόεδρε, με μια αναφορά στα Συμβούλια Ιδρυμάτων. Θεωρώ παράλειψη ότι δεν εκλήθησαν από την Επιτροπή. Διάβασα στην «Καθημερινή» ότι στείλατε μια επιστολή με την οποία ζητάτε πληροφορίες και στοιχεία. Δεν ξέρω, αν η μη πρόσκληση -και θέλω να πιστεύω πως δεν είναι έτσι- έχει να κάνει με την απαξία της παρούσης ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας προς τα Συμβούλια Ιδρυμάτων. Θα θέλαμε να ξέραμε, εάν έχετε στείλει αντίστοιχες επιστολές και αλλού. Δεν είναι ενήμερη η Επιτροπή για κάτι τέτοιο.
Σας ευχαριστώ».
Δείτε το σχετικό βίντεο στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση:
https://www.youtube.com/watch?v=H4lExkvhxUo