Εισήγηση
του υπεύθυνου Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της βουλής
επί του Σχεδίου Νόμου «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας για την Αμοιβαία ίδρυση Πολιτιστικών Κέντρων»

Αθήνα 17/5/2016

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ελάχιστα έθνη στον κόσμο έχουν να επιδείξουν μια μόνιμη και ισχυρή πολιτισμική παρουσία στο διάβα των χιλιετιών. Σ’ αυτά τα λίγα συγκαταλέγονται το ελληνικό και το κινεζικό.
Κι αυτό το στοιχείο της διαρκούς ιστορικής παρουσίας, στον ίδιο γεωγραφικό χώρο σε μια αέναη γονιμοποιητική πνευματική εξέλιξη είναι πιστεύω το σημαντικότερο που φέρνει κοντά τους δύο λαούς, τον κινεζικό και τον ελληνικό.
Γιατί, παρά τα ανόμοια δεδομένα που προκύπτουν από την απλή σύγκριση μεταξύ της σύγχρονης Ελλάδας και της σύγχρονης Κίνας, όπου από την μια έχουμε μια μικρή χώρα των 11 εκατομμυρίων και από την άλλη έναν παγκόσμιο γίγαντα άνω του ενός δισεκατομμυρίου κατοίκων, η πνευματική κληρονομιά και ο πολιτισμός με την ευρεία έννοια, είναι μεγέθη κατ’ εξοχήν ποιοτικά και όχι ποσοτικά.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό τους είναι ότι δεν φθείρονται από τον χρόνο. Μόνον εφόσον οι ίδιοι οι λαοί τα λησμονούν τότε, είναι αυτοί οι ίδιοι που χάνουν την ταυτότητα τους και εν τέλει θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξή τους. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σήμερα, στη φάση της παγκοσμιοποίησης.
Ανεξάρτητα λοιπόν από την κάθε φορά συγκυρία, η Ελλάδα ήταν και θα παραμείνει η χώρα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και των Πατέρων της Εκκλησίας, ήταν και θα παραμείνει η αξιακή και πνευματική αφετηρία του δυτικού πολιτισμού.
Και η Κίνα θα είναι πάντοτε η χώρα του Λάο Τσε, του Κομφούκιου, του Μέγγιου, και όλου αυτού του σπουδαίου πολιτισμού που δημιούργησε στα χιλιάδες χρόνια της ύπαρξής της.
Παρά τις εμφανείς διαφορές και τις παράλληλες ιστορικές διαδρομές υπάρχουν σημαντικές ομοιότητες, ίσως μεγαλύτερες από όσες νομίζουμε. Όπως είπε και ο Νίκος Καζαντζάκης, που μέσα από το γοητευτικό του βιβλίο για την Κίνα έχουμε όλοι οι Έλληνες ταξιδέψει στον κινεζικό κόσμο: «αν ξύσετε τον Κινέζο, θα βρείτε τον Έλληνα. Αν ξύσετε τον Έλληνα θα βρείτε τον Κινέζο».
Το νήμα των σχέσεων των δύο λαών πάει βαθιά μέσα στο χρόνο. Και αργότερα το νήμα αυτό, μέσω των δρόμων του μεταξιού, έγινε ισχυρότερο. Αυτό το νήμα, την εποχή της έκρηξης των μεταφορών, της επικοινωνίας, του παγκόσμιου εμπορίου και των πολιτιστικών ανταλλαγών έχει γίνει πιο δυνατό και οι επικίνδυνοι δρόμοι των καραβανιών είναι σήμερα λεωφόροι καθημερινών σχέσεων.
Ιδιαίτερα ο θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού μπορεί να μετατραπεί σε καθοριστικό παράγοντα τεραστίων οικονομικών αλλά και γεωπολιτικών θετικών αλλαγών όχι μόνον για την Ελλάδα αλλά για την ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και ευρύτερα.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, στο σταυροδρόμι ηπείρων αλλά και πολιτισμών, η ισχυρή ναυτοσύνη της –σημαντικό μέρος του κινεζικού εμπορίου εξυπηρετείται από ελληνικών συμφερόντων πλοία-, η θέση της στους σημαντικότερους δυτικούς θεσμούς, και πρωτίστως στην ΕΕ, η ιδιαίτερη έφεση του Έλληνα προς το εμπόριο, όλα αυτά είναι ανεκτίμητα πλεονεκτήματα που αν συνδυασθούν με τον δράκο της κινεζικής οικονομίας, των τεράστιων εξαγωγών και των δυναμικών επενδύσεων είναι δυνατόν να αλλάξουν τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας, η οποία κατατρύχεται από τις παθογένειες ενός ξεπερασμένου παραγωγικού μοντέλου.
Η Ελλάδα με τέτοιες στρατηγικές κινήσεις μπορεί να καταστεί οικονομικός κόμβος για την ευρύτερη περιφέρεια της ανατολικής Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα βεβαίως και την ενίσχυση της σταθερότητας, σε μια περιοχή και σε μια εποχή μεγάλης ρευστότητας και αυξημένων κινδύνων.
Και αναμφισβήτητα θα συμβάλλει στη περαιτέρω σύσφιξη των ελληνο-κινεζικών σχέσεων, που το εξαιρετικό τους επίπεδο αποδείχθηκε από τις θέσεις που πήρε η φίλη χώρα –που είναι και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας- στις πρόσφατες δοκιμασίες της Ελλάδας από την οικονομική κρίση, αλλά και για εθνικά ζητήματα, όπως το Κυπριακό.
Γι’ αυτό και η Νέα Δημοκρατία τόσο με την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή που προχώρησε σε συμφωνία με την κινεζική εταιρεία COSCO για την τεράστια επένδυση στο λιμάνι του Πειραιά, όσο και με την κυβέρνηση Σαμαρά έθεσαν την ανάπτυξη των ελληνο-κινεζικών σχέσεων ως στρατηγικό στόχο.
Παρά τα εμπόδια της γραφειοκρατίας, η οποία δυστυχώς, συνιστά παράγοντα αποτρεπτικό των επενδυτικών πρωτοβουλιών, και τα οποία έγινε επισταμένη προσπάθεια να υπερπηδηθούν στο συντομότερο διάστημα. Και παρά τα εμπόδια που έβαζαν συντεχνιακά συμφέροντα συνεπικουρούμενα από πολιτικά κόμματα.
Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, που υπάρχει η αναγνώριση από τα πιο επίσημα χείλη για τις αυταπάτες που ζημίωσαν τη χώρα και την οικονομία κάποιοι εξακολουθούν να έχουν αλλεργία σε οικονομικές συνεργασίες όπως αυτή με την Κίνα και την COSCO. Ελπίζω σύντομα αυτές οι περιθωριακές φωνές να μη μπορούν να προκαλέσουν άλλες καθυστερήσεις και ζημίες στην ελληνική οικονομία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Όπως αναφέραμε, η οικονομία και το εμπόριο δεν λειτουργούν σε πολιτισμικό κενό. Πίσω τους και παράλληλα ενισχύουν τις πολιτισμικές ανταλλαγές των λαών. Τους φέρνουν εγγύτερα, δημιουργούν δεσμούς φιλίας και συνεργασίας.
Και όσο πλουσιότερο πολιτισμό διαθέτει ένας λαός τόσο περισσότερο γονιμότερες μπορούν να γίνουν οι σχέσεις τους.
Για τον ελληνικό και τον κινεζικό λαό επομένως, με τον ανεκτίμητο θησαυρό γνώσης και ιδεών η διεύρυνση των πολιτιστικών επαφών μπορεί να δημιουργήσει αποτελέσματα ακόμη πιο αξιοθαύμαστα και από την οικονομική συνεργασία. Και προς αυτή την κατεύθυνση πιστεύουμε ότι θα λειτουργήσει η ίδρυση Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου στο Πεκίνο και Κινεζικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Αθήνα.
Μια απόφαση, η οποία ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών της κυβέρνησης Σαμαρά και η οποία, έστω και με καθυστέρηση, έρχεται προς επικύρωση στη βουλή. Είμαι πεπεισμένος ότι σύντομα θα αποδώσει σπουδαίους και διαχρονικούς καρπούς.
Στα πολιτιστικά κέντρα, όπως προβλέπεται από την συμφωνία, θα πραγματοποιούνται εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, προβολές ταινιών. Θα δημιουργηθούν βιβλιοθήκες και αναγνωστήρια, ενώ θα υπάρχουν εκδόσεις, βιβλία και περιοδικά, σχετικές με την ιστορία και τον πολιτισμό των δύο λαών.
Στα πολιτιστικά κέντρα θα προβάλλεται αντίστοιχα η εθνική ιστορία και οι εξελίξεις στην πολιτιστική, κοινωνική, επιστημονική και εκπαιδευτική ζωή των δύο χωρών. Τέλος, θα προωθείται η διδασκαλία της ελληνικής και κινεζικής γλώσσας αντιστοίχως, με τη διοργάνωση συγκεκριμένων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
Είμαι πεπεισμένος ότι η Κίνα και ο σημαντικός πολιτισμός της θα αποκτήσει και νέους, στους ήδη πολυπληθείς, φίλους στην Ελλάδα –άλλωστε είναι πολλοί πια όσοι γνωρίζουν ή σπουδάζουν την κινεζική γλώσσα και τον πολιτισμό. Αλλά και ο ελληνικός πολιτισμός θα κερδίσει στην μεγάλη αυτή χώρα πολλούς νέους οπαδούς και η ελληνική γλώσσα ελπίζουμε θα γίνει κτήμα πολλών Κινέζων.
Πιστεύω, επίσης, ότι αυτή η πρωτοβουλία θα τονώσει μεσοπρόθεσμα το τουριστικό ρεύμα από την Κίνα. Θα συμβάλει στην αύξηση της ροής των επισκεπτών που θα θελήσουν να γνωρίσουν από κοντά την Ελλάδα, τους ανθρώπους της και τα μνημεία του ελληνικού πολιτισμού, αλλά και τις διατροφικές μας συνήθειες. Φανταστείτε μόνο τις ευεργετικές συνέπειες για τον πρωτογενή τομέα αν οι Κινέζοι εντάξουν στην καθημερινή τους διατροφή το ελαιόλαδο.
Με αυτές τις σκέψεις υπερψηφίζουμε την παρούσα συμφωνία, ευελπιστώντας ότι θα συμβάλει στην περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων των χωρών και των λαών μας».

Δείτε ολόκληρη την εισήγηση:

https://www.youtube.com/watch?v=yW6194erQgM&feature=youtu.be